Prisonbikers

 

Het idee om de prisonbikersclub op te richten is beginnen leven tijdens de fietstocht.

 

Fietstocht 2008

 

Vandaag is de dag aangebroken.

Het is 8 Juni 2008.

Stilaan maken we ons klaar om naar het kerkplein te begeven voor het begin van de fietstocht voor het goede doel.

Van daaruit vertrekken we naar Delligsen ( Duitsland ) met de bus om morgen te vertrekken richting huiswaarts met de fiets.

Graag hadden we  nu al al onze sponsers en mensen ter ondersteuning willen bedanken dat ze dit hebben kunnen verwezelijken.

Morgen :

07.00u opstaan     

07.30u ontbijt      

08.30u  vertrekken

We fietsen dan richting Wewelsburg.

 

Dag 1: 9 Juni 2008    123.86 Km

Delligsen- Wewelsburg

 

Eerst wil ik iedereen bedanken voor het wachten op het verslag.

We hadden problemen met internet op onze jeugdherberg.

Na een wat onrustige nacht in de sporthal van Delligsen te hebben doorgebracht werd ons s`morgens een lekker ontbijt geserveerd.

Omstreeks 09.00u hadden we een afspraak met Fritz.

Hij had toegezegd om ons het eerste stuk v/d tocht om deze mee te begeleiden.

Iets na 09.00u arriveerde hij en gingen we van start.

Na te zijn uitgewuifd door de burgemeester en enkele gemeenteraadsleden, alsook onze trouwe supporters Herman en Fred, werden we getracteerd op een eerste helling.

De groep scheurde uit elkaar zoals een natte gazet,maar eenmaal boven kon iedereen beamen dat het de moeite was.

Richting wewelsburg bleef het heuvelachtig met regelmatig een kuitenbijter voor de boeg.

Onderweg is Luc Van Beeck plat gevallen en Karel Brosens ging de plaatselijke flora eens een goededag zeggen.

Aldaar wordt na onze tocht een standbeeld gezet:" Hier lag hij ".

Omdat we het afdalen nog niet goed in het snuitje hebben, gebeurt het weleens dat er kleine foutjes gemaakt worden.  Gelukkig dat deze zaken zonder zaakschade achterwege gelaten kunnen worden.  Zo ging Karel op één van de afdalingen tegen een snelheid van iets meer dan  70 km/uur naar beneden, toen hij voorbijgestoken werd door de Warpy.  Warpy lachte tegen 83km/uur en van het verschieten greep Karel de remmen.  Juist voor een haarspelbocht had hij z'n harley-trapson terug onder controle.

Omstreeks 16.30u arriveerden we in Wewelsburg.

Het was een mooie kasteel dat dienst doet als jeugdherberg stond te lonken in  de hete namiddagzon.

Vandaag bedroegen de temperaturen 30 graden.

Na een lekkere maaltijd werden sàvonds de tongen gesmeerd om redelijk vroeg naar slaapland te vertrekken.

Morgen staat er weer een deftige rit voor de boeg.

Tot in Biggesee


Dag 2 : 10 Juni 2008  115 Km

Wewelsburg- Olpe

Deze morgen zijn we om 08.30u van start gegaan.

Vandaag gaat de rit door het Hochsauerland en Hoch was het zeker .

Vele van ons hebben zichzelf tijdens de 115 km meermaals tegengekomen.

De middagpauze om 14.00u was dan ook een zeer welgekomen geschenk.

Iets later dan normaal arriveerden we in  de jeugdherberg, alwaar we nog net op tijd kwamen voor ons eten anders hadden we honger moeten lijden.

Deze keer ging Koen Van Gorp de flora van dichtbij bekijken. Warpy en Koen Luypaerts zijn deze keer plat gevallen.  Goed dat de Koen Agemans de nodige hulp telkens kan geven.

De wondermooie natuur was een zeer positieve stimulans tijdens deze zeer zware tocht.

Telkens we dachten het puntje van de berg te hebben bereikt, bleek er weer een andere in aantocht te zijn.

Om de jeugdherberg te bereiken vanaf de hoofdweg,  bleken we weerom te moeten gaan klimmen net toen we dachten dat alles achter de rug was. 

 

Dag 3: 11 Juni 2008   115 Km

Olpe- Koblenz

Na een deugddoende nacht en hopende dat onze spieren terug opgeladen waren, begonnen we na  het ontbijt aan een nieuwe dag en een nieuwe tocht.

Na heel wat tellen zijn we vandaag tot de vaststelling gekomen dat we al 350Km hebben afgelegd.

Van de vooropgestelde 100km per dag is nog niet veel van in huis gekomen.  Dit komt omdat de vooropgestelde route brandwegen en slecht gerijdbare fietspaden weergeeft.  Om bandjes en billetjes te sparen dienen we over de gewone wegen te rijden en dit brengt met zich mee dat we meer kilometers dienen af te leggen.  In het begin hebben we geprobeert om dit via brandwegen te doen, doch onderweg kwamen we tot de vaststelling dat bepaalde wegen opeens ophouden of omgetoverd werden in 4x4tracks.

Vanuit onze jeugdherberg die helemaal bovenaan een berg lag konden we beginnen met een snelle afdaling.  Deze werd onmiddellijk gevolgd door een stijle helling. Na wat zuchten geraakten we bovenaan.  Blijkbaar waren  onze spieren nog niet erg wakker.

Het terrein is hier erg heuvelachtig.  De diepe dalen worden haast onmiddellijk gevolgd door fameuze hellingen.  Het maximum klimpercentage van vandaag werd neergezet op 14%.  De mannen van de Mont Ventoux kunnen dus wel degelijk een poepje aan ons ruiken.  Wij doen er 120 en zij 19. Pfffff

Tussen het zwoegen en het zweten kunnen  we ook nog van het wondermooie landschap genieten.  Toch was het weer deze dag aan de mindere kant.  De temperatuur was lager ( 17°C) en meer wind.  Zonnekloppen zat er vandaag dus niet in.

Om en bij de 65km stonden de begeleidsters met de maaltijd te wachten.  Hun tijd dienden ze te doven met het trekken van een nest rode kevers, schapen en hun herder.  Bij onze aankomst waren ze ook zo vriendelijk om foto's van de renners te trekken.  Ludo wou z'n vrouwke op een originele manier bedanken voor de prachtige foto's en ging letterlijk voor haar voeten de korst op.

Na een snelle afdaling kwamen we uit op de Rijn en dienden we de laatste lijn in te zetten naar onze jeugdherberg.  Deze jeugdherberg ligt in een grote burcht.  Wij slapen helemaal boven in de burcht.  Wondermooi uitzicht op Koblenz.  In de verte zien we het terrein voor morgen.

Morgen staat de rit naar Schleiden (Gemünd) voor de boeg.  Hiervoor dienen we het Eifelgebergte te doorklieven. 

Meer hierover morgen

 

Dag 4: 12 Juni 2008    100 Km

Koblenz -Gemünd

Vandaag dienen we om en bij de 125km af te leggen.

Met een licht zonnetje zijn we vertrokken. 

Na anderhalf uur zijn we uit Koblenz geraakt. Hiervoor dienden we zelfs een stuk over de autobahn te rijden. 

Achteraf werden we hier attent op gemaakt.

De begeleidsters stonden ons op te wachten na km-stand 50.  In de verte zagen we de regenwolken dichterbij komen.  Aldaar werden dan ook de regenvestjes uit de wagen gehaald.  Kort hierna vielen de eerste bakken regen uit de lucht.  Hierdoor zakte de temperatuur tot onder de 9°C. 

Tijdens de klimpartijen was dit een goed geschenk, maar bij het afdalen verkleumden onze vingers aan de remmen en de eerste valpartijen bleven niet uit:  Ludo ging bij het overschreiden van een spoorweg onderuit.Kris M. dewelke kort hierop volgde, kon de totter niet meer vermijden.  Met enkele kleine blessures (kin, billen en knieën), een kapot regenjasje en een overtrekschoen werd de tocht zonder medelijden verder gezet.

Doch het weer bleef dermate verslechteren dat we na km-stand + 100 langs de kant moesten wegens onderkoelingsverschijnselen.  We bereikten dan ook na een helse afdaling een tankstation en een café.  Met z'n allen zijn we dan het café ingedoken en hebben we van de Duitse gastvrijheid mogen genieten.  We mochten ons in een ernaast gelegen lokaal van onze natte kledij ontdoen.  Met droge kledij en een warm café werden onze Spantaanse lichamen verwend.

Ondertussen werden de begeleidsters in kennis gesteld dat we diende geëvacueerd te worden.  Zij kwamen dan ook vingervlug naar ons.

De café-uitbater stelde ons dan in kennis dat zij ook een bus ter beschikking hadden.  Na het nodige overleg werd overeengekomen dat de bus ons naar onze jeugdherberg zou brengen.   Over deze niet alle-daagse busrit ( zie hieronder).

Tijdens de evacuatie-rit hebben we mogen genieten van het mooie landschap.  Zo kwamen we naast het formule 1-terrein Nürenburgring.

In de jeugdherberg aangekomen, bleken zij in het bezit te zijn van een wasmachine en droogkamer.  Alle natte doorweekte kledij werd 'gewassen ' en gedroogd.

's Morgens konden we van propere kledij genieten.

De dolle busrit

------------------------

Deze sensationele, legendarische rit moet apart beschreven worden.

We beseften heel goed dat ons ego even moest onderdoen voor de realiteit en verantwoordelijkheidszin.

Met de fiets in deze omstandigheden zou het dodenaantal zijn opgelopen tot 11.

Joehoe, iedereen blij !

Een (afgeschreven) lijnbus zou ons naar de eindbestemming brengen.

Na enkele minuten op de bus wisten we met zekerheid dat de busbestuurders uit ons Belgiëlandje meer slijtage ondervinden bij de remmen dan in Duitsland.

Na een 1/2 uur op deze " achtbaanbus" kwam Ludo met de mededeling dat de remlichten niet werkten toen hij de bus door de bochten zag scheuren( werkte deze niet of gebruikte hij ze niet?)

Na het inlassen van een plaspauze  bleven we letterlijk in de kou zitten.

Klein probleempje : De deuren konden niet meer dicht.

Dank u Kris M , door jou vakkundig inzicht bleef je volhardend de deuren dicht duwen tijdens de verdere "deathride".

Raar maar waar onze bus bleef ongevalvrij doch voor ons vlogen de autobrokken in het rond.


Dag 5 : 13 Juni 2008  100 Km

 Gemünd-Tongeren

Opstaan was om 06.30 u, tot hiertoe geen probleem voor ons.

Haast voor 06.15u hoor je in de gang reeds gestommel.

De wilde verhalen over houthakkers en dikke bomen omzagen worden uitgewisseld.

Zoals besproken tijdens de briefing zouden we het vandaag afwachten ( weersomstandigheden )

Al bij al zag het er goed uit.

In de vallei wisselden regenwolken zich af met lichtere kleuren en in de verte was er een vleugje blauw te bespeuren.

Om 08.45u zijn we na de nodige fietscontrole's aangevangen met onze laatste rit.

Voor we in België zouden arriveren dienden we nof de nodige bergen van de Eifel te verteren.

Via Einrurh en Simmerath ging het moeizaam naar de Belgische grens.

Onze route reed via de voorzijde/ingang van het militair kamp Vogelzang.

Menig persoon kreeg flashbacks.

Wat waren we blij dat het bord België in de verte opdoemde.

Onderweg moesten we even schuilen voor de regen.

Na de hoge venen adieu gezegd te hebben, stevenden we af op de  oevers van de Maas.

Langs  Visé en Boirs ging het in snelle vaart naar Tongeren.

Vroeger dan verwacht, zijnde 15.00u stonden we voor de jeugdherberg.

Joepie, morgen de laatste rit.

Moe maar voldaan zullen we dan ook deze laatste rit met 2 vingers in onze neusgaten afronden.

Ook deze rit is niet zonder pechvogels verlopen.

Warpy D en Brosens K. Beide hadden platte band, Karel ging weerom de flora bezoeken met kleine stukjes vlees minder tot gevolg.

De laatste dagen doemden te pas en te onpas Jethi's op langs menige velden.


Trouwens wilden we ook melden dat Theo onze eigen berggeit is.

Zonder problemen fietst hij de bergen omhoog en heeft  soms z'n stuur niet nodig om vast te houden.

Hij is een hulp voor vele van de fietsers.  Hij blijft bij z'n 'kopman', niet tegenstaande hij met de vingers in zijn neus de heuvel kan bedwingen.

Ons berggeitje spreekt hen zelfs een moedig woordje toe wanneer ze door een diep dal gaan.

Theo, je bent het merksplas fietswonder dat heb je ons al meermaals bewezen.

Dag 6 : 14 Juni

Onze laatste dag fietsen staat voor de boeg.  Wat was het voor sommigen onder ons toch vroeg toen we de ogen openden.  Het Belgische bier is duidelijk beter in de smaak gevallen dan de Duitse muggepis.

Iets voor 09.00u zijn we in Tongeren vertrokken.  Tot in Hasselt hebben we nog een paar kleine hellingen overwonnen, maar deze waren niets met hetgeen we in onze benen hadden zitten.

Eenmaal voorbij Hasselt ging het via het Albertkanaal en het verbindingskanaal naar Mol.  In Mol-Ginderbuiten hadden we een afspraak met de begeleidsters om het middagmaal te nuttigen.  Aldaar werden we getracteerd op een onweersbui.

Na de onweersbui hebben we dan ook de laatste rechte lijn ingezet, richting Merksplas.  1km voor we in café Bosduif aankwamen sloeg Murphy weer eens toe. Ludo W kreeg hier zijn eerste lekke band.  De laatste binnenband in onze bezit moest eraan geloven.

Iets na half 3 arriveerden we in café ' De Bosduif'.  Sommige vrouwen waren naar daar afgezakt om de bagage op te pikken.  De overschot van de koeken, fruit en dranken werden aldaar dan ook verdeeld.  De eerste verhalen over onze tocht werden verteld.  Sommigen onder ons haalden aan om volgend jaar een soortgelijke tocht te gaan organiseren.  De wildste initiatieven kwamen boven.

Juist voor 16.00u zijn we gezamelijk en in tenue verder richting Merksplas gereden. 

Wat was het overweldigend om zoveel supporters te mogen begroeten aan het parochiehuis in Merksplas.  De pers was tevens aanwezig en onmiddellijk werden de nodige foto's genomen en werden de deelnemers geïntervieuwd.  We waren even populair.

Diep in ons binnenste had iedereen het moeilijk.  Hetgeen we deze afgelopen week samen doorgemaakt hebben, is  onvergetelijk.  De band die tussen ons geschapen is, is speciaal te noemen.

Zij die erbij waren, weten wat we doorgemaakt hebben.  Doch we hebben laten zien dat we met de vingers in de neus het einde bereikt hebben.

PAIN IS TEMPORARY -  PRIDE IS FOREVER

Bedank aan allen

'Die jethie und sein frau' rules

DAG 7

Toen rustte God en wij ook. 

Wat voelt het toch raar om niet te moeten opstaan om op tijd op het ontbijt aanwezig te zijn.  We moesten niet meer onze fiets te kruipen.

Waar waren de verhalen over omgezaagde bomen, billenzalf smeren, bagage laden, fietsen smeren en tenues aanpassen aan de weersomstandigheden.

Voor velen onder ons is het werkleven terug begonnen.


Foto's fietstocht 2008

 

Delligsen- Wewelsburg


Wewelsburg-Olpe

Olpe-Koblenz

 

Koblenz-Gemünd


Gemünd-Tongeren

 

Tongeren - Merksplas- Aankomst fietsers


Jeugdbal Populaire

 

Nog enkele fotoreeksen om van onze tocht te kunnen meegenieten

 

Leuke foto's